Ik ben iets aan mijn conditie aan het doen.
Zo ben ik vorige week naar Runners´ World geweest om juiste renschoenen te laten aanmeten, bestellen en kopen, en loop ik vanmiddag trots op mijn nieuwe afzichtelijk witte Amerikaanse Toeristenschoenen naar de sportschool om de hoek. Ik heb ze netjes ingetraind op de lokale loopband en crosstrainer in Linköping en Trondheim, en ik vind ze nu ingelopen genoeg voor de voorstelling.

Broek aan, hemdje aan met afgrijselijk tussen de schouderbladen in zittende sportbeha, vestje, rode jas. Dan val ik niet zo op wanneer ik bezweet terug loop. Heb `t idee dat heel Amsterdam me nagaapt. Eenmaal in de sportschool vinden ze mij in het bestand terug van ruim vier maanden geleden.

“Ga je voor de summershape?”
- “Wie niet, he? Ik ben er helemaal klaar voor. Mijn bikini echter niet”.
“Oh... haha” (stilte) ...”Ik bedoel summershape - Het Abonnement!”
- “Krijg ik vliegkorting?” (25% scheelt namelijk enorm veel!!)
“ Ja, en dit ook”.

Er komen allerlei lok cadeautjes te voorschijn, die bar weinig met sporten te maken hebben. Tegoedbonnen voor zonnebanken, flesjes water en een kortingsbon op een vliegreis. Waarbij de uiteindelijke prijs nog altijd hoger ligt dan de kortingsprijs die ik als insider bij mijn maatschappij betaal. Enfin.

Daar ga ik dan. Op naar de kleedkamer. Overal mannen en vrouwen met blokjes en spieren die zichtbaar onder hun huid opzwellen en terug gaan liggen, zoals je ze alleen op de anatomieplaten ziet staan. Ik kleed me om. De kluisjes automaat hapt gretig mijn twintig cent op. Stel dat je vier keer in de week gaat, een jaar lang, dan kom je op nog eens bijna 42 euro per jaar voor opruimhokjes.
Ik loop gewapend met handdoek en waterflesje naar de crosstrainer. Voordat mijn bodyshape groepsles begint, wil ik eerst twintig minuutjes warm lopen. Als een hijgend paard sleep ik me van minuut naar minuut. Ik wil ook niet de slechtste lijken, en heb de weerstand ingesteld op tien. Naast mij op loopbanden en crosstrainers verdacht veel mannen. Ik vind dat altijd zo´n vrouwen aangelegenheid. Cardio oefeningen. En dan zappend via Gooische Vrouwen naar Voetbalvrouwen en Oprahvrouwen. Maar nu is `t anders. Duitsland speelt. En staat op dit moment achter. Bij elk bijna-doelpunt hoor ik gezwoeg en ge”aaaah”. Niemand is meer geinteresseerd in de barbells die in de hoek hangen. Een enkele fanatiekeling die meer met gewichten en halterhemdjes heeft, geeft echter de voorkeur aan zijn privehoekje.

Bodyshape. Ik hijg en puf voort en spring me rot. Mijn schoenen zijn niet te stuiten. Als enige heb ik een tomaatkleurig hoofd en bovenarmen, en ik loop te lekken alsof ik de overstroming in Bordeaux zelf ben. Wellicht was de cardio actie van mij voorafgaand aan de bodyshape les niet zo snugger. Ik ben kapot.
Na afloop vlucht ik de kleedkamer in, drink een liter water en verdwijn in de 92 graden Celcius warme sauna. Ontspannen. Eindelijk vandaag. Na drie vluchten van Kristiansand naar huis en retour Nuernberg moest ik ook nog mijn laatste ronde voor de KLS doorstaan. De Medical.

Compleet nuchter met al wel een hele werkdag in mijn mik prikt men bloed (en hoe; ik ben nu al blauw), tapt rustig vier buisjes af en krijg ik met een knipoog van de assistente het Bekende PotPiesPotje.
“Als je dan nog even een plasje wilt plegen...”
Ik voel me een kind van 4 dat terug naar de wc wordt gestuurd omdat ze geen plas heeft gedaan voor het vertrekken van de schoolbus naar het schoolzwemmen. Met PotPiesPotje loop ik naar toilet. Ga er uitgebreid voor zitten, wc papier tegen lekken in de aanslag. En dan kan ik niet meer. Ik heb nog expres zoveel water gedronken aan boord, maar ik kan niet meer. Met moeite pers ik er een bodempje kleurloze vloeistof in. En dan moet je terug. Met warm PotPiesPotje in de hand naar de assistente. Waar je vrolijk nog veertien andere kleurtjes ziet staan. Ik werd duizeliger van het daarnaar kijken dan van het bloedprikken.
Ogentest, orentest, medisch onderzoek, hamertje tik, oren klaren tot doof wordens aan toe, en weer aankleden en na drie uur met twee koffers en handtas terug naar huis. Da's pas een workout.
Dan vind ik `t nog best goed dat ik twee uur gesport heb.