Oef... even een drukke periode gehad.
Zo enorm veel wiskunde bijgeleerd, dat vraagt om een pauze!
We zijn inmiddels dik over de helft van de opleiding wiskunde VWO B1 heen en ik geloof dat ik op dit moment het gebeuren “differentieren en goniometrie” redelijk onder controle heb. Laten we het zo zeggen: ik schiet niet direct in de verdediging wanneer ik vooral letters (!) op papier zie staan die mij de uitkomst x=23 moeten geven.

Woensdag 29 oktober. Utrecht. Op school.
Ik duik vermoeid mijn wiskunde boeken op en probeer mijn wiskundeknobbel in te schakelen. Op mijn tafel stal ik opnieuw mijn spulletjes uit: gum, potlood, punteslijper, geodriehoek, etui, rekenmachine, een rood en groen kleurpotlood. Nu beginnen we vast weer met `moeilijke opdrachten van afgelopen twee dagen´. We kunnen mijns inziens beter beginnen met `wat waren de makkelijke opgaven´, zijn we veel sneller klaar.
Ik zie door de bomen het bos niet meer en slijp verveeld een puntig puntje aan mij rood potlood. Het is zo´n rood potlood waar men ook mee stemt. Zo´n vette kleur laat-ie achter. Caran d´Ache. Als je met je tong aan het puntje likt, dan wordt de kleur nog feller. Ik hoor gehijg en voetstappen in de gang en Ietwat later stormt Malou de klas binnen. Malou uit Venlo, zonder dialect maar met accent, zit naast mij.

De les begint. Onze docent is enthousiast en heeft een God geprezen engelengeduld. De man legt tot in den treure de wanhopige studenten uit hoe en waarom de x en de y. En het prachtige is ook het witte schoolbord waarop hij met stift schrijft. Slechts vijf minuten blijft het bord wit. Daarna tovert hij alfa´s, pi´s, x-en en grafieken op het stuk plastic en bewonder ik `m om z´n genialiteit. Hij is briljant maar kan zijn kennis perfect overdragen op jong volwassenen die gewoon willen weten hoe `t zit. Geen middelbare school mentaliteit, want we doen drie jaar in vier maanden, maar het doceren van wiskunde aan jong volwassenen die soms even geen raad weten. Ik zit altijd op `t puntje van m´n stoel wanneer hij uitlegt. Zijn motto: "Ik ga jullie mijn lessen laten missen wanneer jullie allemaal het examen gehaald hebben". Op zijn manier wordt wiskunde 'sudoku' voor volwassenen.

Hij gaat rap door de stof heen en voedt onze hersenen met maar liefst 6 nieuwe formules.
En dan gebeurt het, er rolt iets uit mijn mond:

“Maar stel nou dat twee cos twee kwadraat niet gelijk is aan een min cos twee kwardraat, moet ik dan een nieuwe vergelijking zoeken waarin pi gelijk staat aan vijfenveertig? Die heeft minstens vier oplossingen bij een domein van nul tot vier pi, ervan uitgaande dat we een cosinus grafiek hebben die een vierde periode na de sinus start op de lijn”.

Malou kijkt me verbaasd aan: “Kwam dat uit jouw mond? Dat klonk ofwel als grote onzin ofwel als heel wiskundig!”

20 december is onze laatste les alweer. Eind januari hebben we pas examen, maar tegen die tijd ben ik allang aan natuurkunde begonnen.
En tegen die tijd zou ook mijn nieuwe site online moeten zijn! Ik werk er hard aan, en binnenkort zijn vanaf daar al mijn blog´s te lezen!