Corfu. Met de concurrent. Heerlijk mezelf laten verwennen in plaats van dat ik iedereen drankjes uitdeel. Helaas kost `t bij deze maatschappij geld om een koffie te bestellen, dus geniet ik maar van het uitzicht. Een prachtige aanvliegroute, recht over zee, met letterlijk naast je Corfu.

In een week vol met regen en twee goed-weer-dagen slenteren we door hoofdstad Kerkyra, lopen we in kleine dorpjes, hangen we bij ons zwembad en huren we een bootje. Heerlijk. Maar het Mexico gehalte langs de hoofdweg is wel erg groot, en daar ben ik niet zo´n fan van. Helaas ontdekken we pas de laatste dag in het bootje, alle mooie strandjes, kleine afgelegen - niet toeristische - dorpjes en gaan we de ochtend daarop weer naar huis.
In Corfu herhaal ik met Marc een beetje mijn POII. Wat zijn mijn sterke punten, wat de zwakke, bestudeer ik mijn psychologisch rapport, formuleer ik voor mezelf waarom ik piloot wil worden.

Het COVA gesprek, in Eelde, op de dag dat het openbaar vervoer staakt. Heb ik weer. Taxi voor bijna 40 euro van Groningen Centraal naar Eelde. Een ritje van nog geen 10 minuten. Help. Beloofd veel goeds. Ik ontmoet een medeslachtoffer en even later nog een ander. Na een uurtje komt slachtoffer 1 terug, met een niet zo´n vrolijk gezicht. Hij vond `t pittig, en mijn zenuwen spelen weer op. Ik ben de volgende.
Ik word meegenomen - trap op, linksaf, rechtsaf, muurtje, deurtje - naar een enorme ruimte, met een nog grotere, ovale, zwart glimmende office tafel. Ik ga zitten, pak water en maan mezelf rustig. Een smsje van Marc, vlak voordat ik De Ruimte binnenkom maakt alles goed. Ik ga dit doen. Ik zorg ervoor dat er meer vrouwen in die cockpit komen. Ik wil piloot worden.

- Babbel babbel babbel-

Enkele vragen:
“Waarom wil je piloot worden?”
“Wat doet je vader, je moeder, je zus?”
“Waarom de KLS?”
“DANSER???? Vertel es?”
“Mannenwereld? Hoe sta je daar tegenover?”
“Waarom ben je ooit blijven zitten?”
“Heb je nog iets toe te voegen waardoor wij je aannemen?”

- “Ja, eigenlijk wel. Jullie zullen iets missen als jullie mij niet aannemen.”
“Oh?”
- “Ja. Ik heb last van een chronisch goed humeur, ben enorm gemotiveerd, en heb een goed portie humor en dat is belangrijk voor een opleiding waarin je in 22 maanden KEIHARD moet werken om je de stof eigen te maken”.

Ik praat ze de oren van het lijf. Ze zullen die in dat lichtgrijze pak met knalroze blousje nog gaan missen...

Dinsdag heb ik het gesprek. Donderdag schriftelijk de uitslag. Maar die komt niet. Vrijdag moet ik opnieuw op vierdaagse. Teesside, Brussel, Wenen. Dus pas maandag zou ik de uitslag weten. Ware het niet zo dat ik opeens telefoon krijg.

Ik hang aan een dubbele espresso van de Starbucks achter de douane met een collega te wachten op onze volgende vlucht.
Marc belt.
“Waar sta je?”
- “Achter de douane met een espresso in mijn hand want ik ben heel moe en moet nog een dag en ik wil vacantie en ik wil eigenlijk een iPhone, hoezo?”
“Wat zie je om je heen?”
- “Starbucks, reizende mensen, iPodwinkel, en een hoop cheesecake die ik graag wil eten maar ik ben aan de lijn dus dat doe ik niet, daarom drink ik expresso. Hoezo?”
“Wat zie je buiten?”
- “Euhm.... even zien. Een 737-300, een 747-400, een MD11 en wat klein grut. Hoezo?”
“Wat zie je achteraan het vliegtuig?”
- “Euhm... even zien. Staart, richtingsroer, maatschappijnaam. Hoezo?”
“En voorin?”
- “Cockpit, mannetjes, deurtje....”
“Jij zit daar over twee jaar ook, want je bent aangenomen!!”

Enfin, ik hoef mijn reactie niet uit te leggen. Mijn dag kan niet meer stuk, en mijn espresso is overbodig geworden, werkt bijna averechts. WAAR IS-IE NU OM EEN DANSJE MET MIJ TE DOEN?? Ik móét echt mijn energie kwijt. Help!! Aangenomen! YEAH! Alleen nog de medical.

Brussel is heerlijk opeens, ik weersta zonder moeite de overheerlijke wafelgeur, Leonidas winkels en Manneke Pis heeft een pakje aan. Wenen in stralende zon die nog feller lijkt dan anders op de laatste nachtstop en dan naar huis. En De Brief lezen. Wauw... `t Gaat gebeuren. Zo snel allemaal.

Mijn ontslagbrief is ingediend. Ik ga nu 12 juni naar de medische keuring, potje piesen, bloed prikken, hartfilmpjes et cetera. Daarna een beetje rust en mijn deelcertificaten natuur- en wiskunde behalen.

Weet iemand van jullie een goed persoon om mij alvast bijles wiskunde te geven? Hoe meer ik vooraf al weet, hoe beter. Ik ben uiteraard bereid te betalen! Laat me alsjeblieft weten!

Vanaf nu weer meer rust om te schrijven. Dank voor jullie lieve berichtjes. M´n weblog krijgt een andere wending! Hoop dat ik jullie interesse behoud!