En inderdaad. Nog geen vijf minuten in de taxi, op naar het vliegveld van Bordeaux, en de bliksemschichten vliegen al in het rond. `t Ziet er meer dat donderend uit. Dit kan nog wel eens leuk worden.

Eenmaal binnen en door de security heen, barst `t echt los. Hagel, liters water uit de hemel en overal bliksem. Donders die direct volgen: we zitten er midden in. Een toestel van Air France kan op `t laatste moment nog landen, de neus wordt stevig aan de grond gedrukt. Meters water spatten omhoog.
Gek, deze middag zaten wij nog aan een colaatje (light) op een terrasje met 26 graden en zon! We zien hoe de grondafhandelaresse wacht, naast het vliegtuig, totdat iedereen is uitgestapt. De regen hoost om haar heen naar beneden. Ze draagt een miezerig geel opval-hesje, haar broek plakt tegen haar kuiten en haar schoenen staan net onder het water oppervlak. Bagagemannen als verzopen katten laden het ruim leeg en als laatste springen dan ook de stewardessen hoog gehakt over de plassen en de mannen rennen door het water heen.

Daarbij houdt `t niet op. De regen wordt heviger, het onweer ook. Alarm afgegeven. Er mag niet worden getankt. Niemand mag landen en stijgen.
En daar staan wij dan. Mijn collega probeert in de tussentijd een levensgrote, net aangeschafte, knuffel-Barbapappa in haar tas te proppen, ik schiet wat plaatjes, de captain informeert naar `wat te doen´, de co trekt een cola uit de muur. `t Ziet er niet goed uit. Water staat inmiddels tot halverwege de banden van de auto´s, de eerste trede van de trap van de kist is niet meer te zien. Wij hebben er niet zoveel last van. We gaan toch wel een keer, maar voor de passagiers met een doorverbinding is `t echt jezelf overgeven aan de overmacht. Hopen op tijdig vertrek.

Na een half uur worden wij in en passagiersbus gestopt, en rijdt de bus een rondje om de kist om vervolgens voor de deur te stoppen. We trekken onze schoenen uit, lopen door de rivier en naar boven. Doorweekt. Daar nieuwe panty, nieuwe sokken en opdrogen. De passagiers worden een voor een aan boord getild, over het water, door de bagagemannen. Iedereen is vrolijk!

In Amsterdam bij aankomst maar twintig minuten vertraging, en we vertrekken redelijk op tijd naar Tallinn.
Waar ik nu zit! Ik ben zojuist naar het water gelopen, daarna met de crew de stad in. Wederom een colaatje (light) en genoten van de zon. Voor kortere duur, we gaan zo weer terug naar Amsterdam en daarna naar Linkoping. Primeur!